Gece yeşermiş solmuş. Kahve çökmüş dibine ve çenesi düşmüş kuşların. Kültablasının yaydığı ağır izmarit kokusuna uyanıyorum. ''Buralar sabahları da sessiz olur'' bende sessizce kalkıyorum yataktan. Kana bulanmış bir surat görüyorum kapının önünde ağlayan. Sessizce sesini kısıyorum ve çay suyunu koyuyorum güneşten ısınmış yanaklarına.Zeytin gözleri iştahımı kaçırıyor. Derince kusuyorum içime çektiğim havayı. İçeri girip bir sigara takıyorum göğsüme ve emirler yağdırıyorum aldırmaz duvarlara. Dönüp çarpıyorum yüzüne kanlı kapıyı sonunda. Küsüyorum kırmızı suratlara.